ความจริง แห่งความเป็น…ชีวิตของเรา
 
1) เรามาจากไหน เราเป็นอะไร และเราจะไปไหน…
    เป็นชื่อภาพวาดของ PAUL GAUGUIN จิตรกรฝรั่งเศส ยุค IMPRESSIONIST
    เป็นคำถามแหลมคม ท้าทายต่อปรัชญา ต่อศาสนาเทวนิยม
    จุดประกายส่อง ค้นหาความหมาย ต่อความจริง ต่อความเป็น…ของโลก ของชีวิต

2) เรามิได้เลือก เกิดมาก็เห็น โลกเป็นอย่างนี้…อย่างที่เป็นอยู่
    เราเป็นเพียงคนเดินทาง ที่ผ่านเข้ามาในโลกนี้ เพียงชั่วขณะหนึ่ง…ของกาลเวลา
    ก่อนเราจะมา โลกเคยเป็นอยู่แล้ว…เป็นอย่างนี้ตลอดมา
    เมื่อเราจากไป โลกจะยังคงเป็นอยู่…เป็นอย่างนี้ตลอดไป

3) ความจริงอย่างหนึ่งของโลก มีความเป็นที่แปรผัน…ไม่แน่นอน
    ความจริงอย่างหนึ่งของชีวิต มีความเป็นที่เปลี่ยนแปลง…ไม่จิรัง
    เราเดินทางอยู่ ตามกระแสธาร ของวัฎฎจักร… เกิด แก่ เจ็บ ตาย
    เราเดินทางไป ตามธรรมชาติของโลก ตามชะตากรรมของชีวิต…ที่เป็นไป

4) กี่สำนักของศาสตร์ กี่สารัตถะของปรัชญา…ดั่งร้อยบุปผา แข่งบาน
    บางสิ่งบางอย่าง…เห็นก่อนจึงเชื่อ เชื่อก่อนจึงเห็น…ต่างที่จิต ต่างที่ตน
    ตรรกะที่หลากหลาย ศรัทธาที่ยึดถือ…ทั้งที่เหมือน ทั้งที่ต่าง
    แล้วที่สุด ตรรกะก็แบ่งพันธุ์ ความเชื่อก็แบ่งสาย…ไฟต่างดวง แสงต่างสี

5) มนุษย์ต้องอยู่รวมกับ วิถีสรรพสิ่งในโลก ทั้งสิ่งมีชีวิต และสิ่งไม่มีชีวิต
    มนุษย์ต้องเผชิญกับ วิถีชะตากรรม ที่ควบคุมไม่ได้ อธิบายด้วยเหตุผล…ยังไม่ได้
    หลายสิ่งหลายอย่าง เหมือนอยู่ใต้ลิขิต ของบางสิ่ง ของบางคน ณ ที่หนึ่งของบางแห่ง
    แต่มิได้หมายความว่า มนุษย์จะไร้ค่า จะเลือกจะเป็น ตามที่เราต้องการไม่ได้

6) ความเป็นของมนุษย์ อยู่กับความเป็น ที่เป็นไปของโลก…ที่อัศจรรย์ยิ่ง
    ความเป็นไปของโลก ที่จะเกิดในอีกชั่วขณะหนึ่งต่อไป…คาดเดาไม่ได้
    สิ่งบังเอิญที่ไร้รูปแบบ ไร้คำอธิบาย ที่ผิดปกติ…แต่เป็นความจริง ที่ปกติของโลก
    กี่ยุคกี่สมัย ที่ปราชญ์ศาสดา เพียรค้นหาคำตอบ…สัจจธรรมของชีวิต

7) สิ่งมีชีวิตทุกอย่าง…ต้องตาย ความเป็นไปทุกอย่างในโลก…อนิจจัง
    สัจจธรรม เห็นอยู่ เป็นอยู่…เป็นจริง
    สัจจธรรม…กลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สำหรับคนบางคน และบางสังคม
    สัจจธรรม…กลายเป็นสิ่งพิเศษ สำหรับคนพิเศษ…เท่านั้น ที่จะเข้าถึง

8) สัจจธรรม…ที่บอกได้ด้วยถ้อยคำ ตัวอักษร…ไม่ใช่สัจจธรรมที่แท้จริง
    สัจจธรรม…ไม่อาจไปถึง ด้วยการขานกล่าวท่องจำ…ตามบันทึกของตำรา
    สัจจธรรม…อยู่กับโลก อยู่กับชีวิต ทุกหนทุกแห่ง ทุกขณะทุกเวลา
    สัจจธรรม…ไปสู่ไปถึง ด้วยความเข้าใจ ด้วยประสบการณ์…ด้วยตนเอง

9) เราเรียนจึงรู้ เราคิดจึงมีปัญญา เราทำจึงเข้าใจ เราอิสระจึงเลือกได้
    เราเดินจึงไปถึง เราแสวงหาจึงมีโอกาส เรากล้าจึงมีโชค เราแพ้จึงเข้มแข็ง
    เราผิดจึงแก้ไข เราต่อสู้จึงสำเร็จ เราสะสมด้วยกาลเวลา…จึงมีประสบการณ์
    เป็นกระบวนการธรรมชาติ ที่จะไปสู่สัจจธรรม…ด้วยตัวของตัวเอง

10) จะด้วยอะไรก็ตามแต่ เราได้เกิดมา…อยู่ในโลกนี้แล้ว
      จะมาจากไหนก็แล้วแต่ เราได้มาอยู่…ณ ที่นี่และเดี๋ยวนี้แล้ว
      จะไปไหนอีก หลังจากภพนี้…เราไม่รู้ รู้แต่ว่า ขณะนี้…เรามีชิวิตอยู่
      สัมผัสมือตัวเอง เรียกชื่อตัวเอง…นี้คือชีวิต นี้คือตัวเรา…ชีวิตของเรา

11) ตราบที่เรายังมีลมหายใจ เรารู้สึกได้…ความมีแห่งตัวตน
      ตราบที่เรายังมีความคิด ติดแน่นอยู่กับทุกอณูพลัง…แห่งจิต
      เพราะเราคิดได้ เราจึงยังมีชิวิตอยู่…ความจริงแห่งความเป็นตัวเรา
      สิ่งที่มีแห่งตน สิ่งที่เป็นแห่งจิต จึงมีชีวิตที่เป็นอยู่…แห่งความเป็นมนุษย์

12) เราเป็นอะไร…เรามิได้เป็นอะไร ตามที่ใครจะกำหนด…เราเป็นตัวเอง
      เราเป็นในสิ่งที่เราคิด เราเป็นในสิ่งที่เราต้องการ…เราลิขิตเอง
      เราทำในสิ่งที่เรารัก เราทำในสิ่งที่เราเลือก…ด้วยสมองสองมือเรา
      ลมหายใจของเรา ความคิดของเรา…ศักดิ์สิทธิ์มีค่า…เป็นชีวิตของเรา


นภดล ชวาลกร
15 เมษายน 2548