ตัวเรานี้แหละ…เจ้าของชีวิต
 
1) ทุกลมหายใจของชีวิตที่เป็นอยู่ ทุกหลักไมล์ของอายุที่ดำรงอยู่
    ย่อมไม่ใช่เป็นสิ่งบังเอิญ ที่เกิดจากสุญญากาศ…อย่างแน่นอน
    กว่าจะเป็นตัวเราอย่างที่เห็น กว่าจะยืนอยู่ตรงนี้อย่างที่เป็น
    ย่อมมีความเป็นมา ของเหตุการณ์ชีวิต…มากมายและยาวนาน

2) ในโลกนี้ ในชีวิตนี้ มีคำถามอีกมาก ที่ยังไร้บทสรุป
    นิยามแห่งชีวิต ของนักศาสนา…แนวคิดแห่งตรรกะ ของนักปรัชญา
    ชีวิตเป็นทุกข์ ชีวิตเป็นบาป ชีวิตไร้สาระ ชีวิตอนิจจัง
    ชะตากรรมมนุษย์ ถูกกำหนดลิขิต โดยประสงค์ของใครคนหนึ่ง…บนสวรรค์ฤา

3) อัศจรรย์ไหม…กับบางสิ่งที่เป็นอยู่ ทั้งสิ่งที่เหมือน และสิ่งที่ต่าง
    สงสัยบ้างไหม…กับหลายอย่างที่เกิดขึ้น ทั้งที่มีเหตุผล และหาเหตุผลไม่ได้
    เชื่อไหม…ความใฝ่ฝันในใจ ที่เป็น "ยูโทเปีย" …เป็นเรื่องหนึ่ง
    เชื่อไหม…กับการใช้ชีวิตในโลก ที่เป็น "ภาพจริง" …เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

4) เพราะทุกอย่างที่จะเกิดในอนาคต…ไร้ความแน่นอน
    เพราะหลายอย่างที่เป็น ที่เห็นในชีวิต…เป็นปริศนานิรันดร์
    แต่เพราะ…มนุษย์คิดได้ ด้วยพลังปัญญา…จึงกล้าที่จะเปลี่ยนแปลง
    มนุษย์จึงแตกต่าง จากสิ่งมีชีวิตอื่น…เพื่อค้นหาคำตอบ ด้วยตนเอง

5) ไม่ว่าความหมายของชีวิต ในเชิงตรรกะ…จะเป็นเช่นไร
    คงปฏิเสธไม่ได้ว่า ในวิถีชีวิต ของโลกของสังคม ที่สัมผัสได้
    ไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่ มนุษย์มักใช้เวลา เกือบทั้งหมดของชีวิตที่มี
    เพื่อแสวงหาเป้าหมายสองสิ่ง คือ "ความมี" และ "ความเป็น"

6) การดิ้นรนขวนขวาย การแข่งขันต่อสู้ ทั้งการเมืองการค้า ตำแหน่งหัวโขน
    ล้วนบ่งบอกตอกย้ำ เพื่อที่ "จะมี" และเพื่อที่ "จะเป็น"
    กี่พันปีของธรรมวัจนะ ก็ไม่อาจดับอารมณ์ "ความอยากมี ความอยากเป็น"
    แล้วสุดท้ายที่หมุดหมายชีวิต…กี่คนที่ "ได้มี" กี่คนที่ "ได้เป็น"

7) แม้จะไม่มีเสียงนกหวีด เป่ายุติการแข่งขัน…เมื่อเกมแสวงหาสิ้นสุด
    ผลที่วางแผ่ ปรากฏเบื้องหน้า แน่แท้ความจริง…เรารู้เอง ตัดสินเอง
    ก็เพราะโลกนี้ ทุกอย่างไม่หยุดนิ่ง ทุกสิ่งไม่แน่นอน…เหนือการคาดเดา
    มนุษย์จึงมิอาจ บันดาลความสำเร็จ…ให้เกิดในที่ และในเวลา ที่เราต้องการ

8) ก็เพราะภววิสัย ทั้งจากธรรมชาติ เงื่อนไขสังคม…ทีเหนือการควบคุม
    หลายครั้งบ่อยครั้ง ที่รางวัลแห่งชัยชนะ มิได้เป็นของ…คนที่คู่ควร
    อย่าทวงถามถึง ที่ถูกที่ธรรม เพราะต้องถามว่า…จากมุมมองของใคร
    เจ็บปวดหรือไม่ ที่ความสามารถ บางครั้ง…ต้องจำนนต่อ…ความมีวาสนา

9) อย่าฉงนใจ กับความบังเอิญ ที่เหลือจะเชื่อ ที่ไม่น่าเกิด…แต่เป็นไปแล้ว
    อย่างอุทาน กับอุบัติเหตุ ที่พลิกผัน…จนไร้คำอธิบาย
    อย่าได้กล่าวขอ ว่าจะแก้ตัว เพราะโอกาสอาจมี…อาจมาครั้งเดียว
    อย่าได้เอ่ย…ถ้า เพราะ… Even a fool may be wise aft er the event.

10) ไม่มีปัญหา สำหรับผู้ชนะ ได้มีได้เป็น…ทุกอย่าง พอดีพอใจ
      ทิ้งความกังขา สำหรับผู้แพ้ ทุกปมคำถาม…เป็นไปได้ไง
      ง่ายดาย…ถ้าจะโทษดวง เพราะประตูสู่ฟ้า…บางครั้ง พรหมนั้นลืมเปิด
      เทพีแห่งโชค ลืมกดปุ่มช่วย ฉันทำดีแล้ว…ที่แพ้ เพราะสวรรค์ประสงค์

11) หากธุลีปัญญา…เพียงมี หากเศษเสี้ยวความคิด…เพียงกล้า
      ยอมรับความจริง อับอายไฉน…ความคิดอาจเผลอ แผนงานอาจพลาด
      ไม่มีใครจะเป็นผู้ชนะ และไม่มีใครจะเป็นผู้แพ้…ตลอดกาล
      อย่าให้ความผิดพลาดครั้งเดียว มาตัดสินชะตากรรมเรา…ตลอดชีวิต

12) A man can be destroyed but not defeated.
      สัจจธรรมที่สู้ชีวิต ของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
      อนาคตแม้จะไม่แน่นอน แต่อย่างน้อยที่สุด ดีกว่าไหม…ถ้าอยู่ในมือเรา
      ด้วยพลังปัญญา ความคิด กำลังใจ…ของตัวเราเอง We are the destiny.
      จะชนะจะแพ้ ไม่มีใครกำหนด…ตัวเรานี้แหละ ที่เป็นเจ้าของชีวิต.



นภดล ชวาลกร
ตุลาคม 2547